community

#FREEBASSEL: Υποστηρικτής της ελεύθερης γνώσης που έφτιαξε τρισδιάστατες αναπαραστάσεις της Παλμύρας αγνοείται στη Συρία

Update: Η Creative Commons και άλλοι αναφέρουν πως η ζωή του Bassel μπορεί να είναι σε άμεσο κίνδυνο Η Noura Ghazi Safadi, η γυναίκα του Bassel, έγραψε στο Facebook στις 12 Νοεμβρίου ότι “μόλις έλαβα ανησυχητικά και συγκλονιστικά νέα ότι ο Bassel καταδικάστηκε σε θάνατο. Νομίζω πως αυτό σημαίνει ότι η μεταφορά σε στρατιωτικές φυλακές ήταν πολύ επικίνδυνη. Δεν έχω άλλα νέα. Ας τον βοηθήσει ο θεός, ελπίζουμε πως δεν είναι αργά. Ανησυχούμε πολύ για τη ζωή του.

H αρχαία πόλη της Παλμύρας στη Συρία έχει στοχοποιηθεί για καταστροφή από τις ομάδες εξτρεμιστών ISIL (ή ISIS). Ο Bassel Khartabil, ένας υπερασπιστής των προγραμμάτων ανοιχτού κώδικα και βικιπαιδιστής που ήταν αποφασισμένος να διατηρήσει ψηφιακά την πόλη για μελλοντικές γενιές, είναι υπό κράτηση από τη Συριακή κυβέρνηση εδώ και τρία χρόνια. Πρόσφατα τον μετακίνησαν από τη φυλακή που βρισκόταν· δεν είναι γνωστή η τοποθεσία στην οποία πλέον κρατείται, και οι φίλοι και η οικογένειά του φοβούνται για την ασφάλειά του.

Η Παλμύρα έχει χαρακτηριστεί ως “μία από τις πιο γνωστές αρχαιολογικές περιοχές του κόσμου”, και “περιοχή που στεγάζει κάποια από τα πιο μεγαλοπρεπή αρχαιολογικά κομμάτια του κόσμου”. Αναγνωρισμένη ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1980, κάποια κειμήλια που ανευρίσκονται σε αυτήν την όαση χρονολογούνται ακόμη και ως τη Νεολιθική εποχή, περίπου 9.500 χρόνια πριν. Ως σταυροδρόμι στα μέσα ενός εμπορικού δρόμου ανατολής-δύσης, η γεωγραφική τοποθεσία της πόλης έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο για πολλά χρόνια, που χρονολογείται από τον 3ο αιώνα π.Χ.. Πολλά από τα αρχαία μνημεία δεν έχουν ακόμη ανασκαφεί, αλλά οι αρχαιολογικές ανασκαφές σταμάτησαν στις αρχές του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου.

Τον Μάιο του 2015, η αρχαία πόλη καταλήφθηκε από την ISIL, γεγονός σημαντικό όχι μόνο λόγω της κατάληψης μεγάλων τμημάτων της Συρίας και του Ιράκ, αλλά και λόγο της καταστροφής της πολιτισμικής κληρονομιάς. Ενώ η ομάδα αρχικά δήλωσε ότι θα κατέστρεφε μόνο μνημεία που τα έβρισκε “πολυθεϊστικά” και δεν θα πείραζε μεγάλο μέρος του αρχαιολογικού χώρου, τελικά ισοπέδωσαν ακόμη και μνημεία χωρίς θρησκευτική σημασία. Ένα Ρωμαϊκό αμφιθέατρο χρησιμοποιήθηκε για εκτελέσεις, κι ένας διαπρεπής Σύριος αρχαιολόγος γνωστός ως κύριος Παλμύρα αποκεφαλίστηκε τον Αύγουστο μετά από ένα μήνα βασανιστηρίων. Στις 6 Οκτωβρίου, επιβεβαιώθηκε πως η ISIL είχε καταστρέψει την Αψίδα του Θριάμβου — μία τριπλή αψίδα που κατασκευάστηκε από τους Ρωμαίους τον 2ο αιώνα μ.Χ. για να εορτάσουν τη μνήμη της νίκης ενάντια στους Πέρσες.

Κάποια χρόνια πριν τη σύλληψή του, ο Bassel εργαζόταν για να απαθανατίσει ψηφιακά το μεγαλείο της Παλμύρας και την κληρονομιά, στο πλαίσιο της δέσμευσής του να προσφέρει σε όλους δωρεάν πρόσβαση σε τέτοιες πληροφορίες. Το 2008, ο Bassel άρχισε ένα έργο που ένωνε διάφορες προϋπάρχουσες δορυφορικές φωτογραφίες σε ένα μοναδικό αρχείο “κόσμου” (world), προσφέροντας τη δυνατότητα τρισδιάστατης αναπαράστασης των μεγαλοπρεπών μνημείων της πόλης. Οι προσπάθειές του παρέμειναν ημιτελείς λόγω της φυλάκισής του: μόνο δεκαέξι φωτογραφίες από το έργο του είναι διαθέσιμες στο Internet Archive, αν και περισσότερες θα κυκλοφορήσουν στο newpalmyra.org στις 15 Οκτωβρίου από τον Jon Phillips, φίλο και συνεργάτη του Bassel.

Ο Bassel δεν ασχολιόταν μόνο με την απεικόνιση και διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας του. Είναι και προγραμματιστής και έπαιξε σπουδαίο ρόλο την ανάπτυξη του κινήματος λογισμικών ανοιχτού κώδικά (open-source movement) σε αραβόφωνες περιοχές του κόσμου. Συνείσφερε σημαντικά και στην Αραβική Wikipedia. Έφτιαξε το Creative Commons (CC) της Συρίας, και είναι υπερασπιστής όχι μόνο του CC αλλά και του Ubuntu, της Wikipedia, και γενικά του ελεύθερου διαδικτύου. Η πρώην επικεφαλής της CC, Catherine Cassey, έγραψε το 2013 ότι ο Bassel “δούλευε ακούραστα για να οικοδομήσει τη γνώση ψηφιακής μόρφωσης, εκπαιδεύοντας ανθρώπους σχετικά με διαδικτυακά μέσα ενημέρωσης και εργαλεία ανοιχτού κώδικα.” Όταν άρχισαν να βγαίνουν οι άδειες CC της Αραβικής Γλώσσας, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην υιοθέτησή τους.

Ο Bassel επίσης συνείσφερε σημαντικά σε άλλες πρωτοβουλίες ανοιχτού κώδικα όπως το Mozilla, το Openclipart• το τελευταίο ακόμη υποστηρίζεται από το Aiki Framework του Bassel. Είναι συνιδρυτής της εταιρίας σχεδιασμού ιστοσελίδων Fabricatorz μαζί με τον Jon Phillips, και βοήθησε στη δημιουργία του Aiki Lab, ενός χώρου συνάντησης στη Δαμασκό για θέματα με επιστημονικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον που φιλοξένησε σημαντικά πρόσωπα-υποστηρικτές της ανοιχτής γνώσης συμπεριλαμβανομένων την Mitchell Baker, πρόεδρο και διευθύνουσα σύμβουλο του Mozilla. Πολλοί νέοι άνθρωποι στη Δαμασκό έμαθαν σχετικά με την ιδεολογία της ελεύθερης γνώσης και του διαμοιρασμού μέσω του Aiki Lab, και ο Bassel σύχναζε εκεί μερικές φορές και όλη την ημέρα, καθώς είχε πιο γρήγορο ίντερνετ απ’ ότι στο σπίτι του.

Στις 15 Μαρτίου 2012, ο Bassel εξαφανίστηκε καθώς ταξίδευε στην περιοχή Μεζέ (Mazzeh) της Δαμασκού. Ήταν η επέτειος ενός χρόνου από την αρχή του εμφυλίου της χώρας, και μόνο λίγες εβδομάδες πριν τον προγραμματισμένο γάμο του με την αρραβωνιαστικιά του, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Noura Ghazi. Δεν είναι γνωστό πώς αναγνωρίστηκε και οι συνθήκες που οδήγησαν στην κράτηση.

Τα τελευταία τρία χρόνια, ο Bassel ήταν κρατούμενος στις φυλακές της πόλης Adra, κατηγορούμενος ότι έβλαψε την ασφάλεια της χώρας. Τα Ηνωμένα Έθνη διαπίστωσαν πως ο βασανισμός, η κακομεταχείριση και η μη παροχή δικηγόρου στον Bassel αποτελούν παραβίαση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Μία πρόσφατη γνώμη από την ομάδα εργασίας των Ηνωμένων Εθνών στην Αυθαίρετη Κράτηση κατέληξε πως η “στέρηση της ελευθερίας του” είχε έναν “αυθαίρετο χαρακτήρα”. Αν και οι συνθήκες κράτησής του ήταν δύσκολες — η πόλη Adra έχει χαρακτηριστεί “κακόφημη” από την Washington Post — τουλάχιστον βρισκόταν στη Δαμασκό, κοντά στους φίλους και την οικογένειά του. Ο Bassel και η Noura παντρεύτηκαν τον Ιανουάριο του 2013, με τον γαμπρό ακόμη πίσω από τα κάγκελα.

Σύμφωνα με τη Noura, ο Bassel πληροφορήθηκε στις 3 Οκτωβρίου να μαζέψει τα πράγματά του και να ετοιμαστεί για αναχώρηση, κάτω από “σφραγισμένη διαταγή από το δικαστήριο”. Ανησυχώντας για την τύχη του, έδωσε το δαχτυλίδι αρραβώνων του σε έναν φίλο του κρατούμενο πριν φύγει. Η οικογένειά του δεν έχει λάβει επιπλέον πληροφορίες σχετικά με την κατάστασή του ή το πού βρίσκεται.

Η στενή φίλη και πρώην συντονίστρια του Creative Commons στον Αραβικό κόσμο, Donatella Della Ratta, λέει πως αυτή και η Noura ανησυχούν για τον Bassel. Φοβούνται πως θα αντιμετωπίσει συνοπτική δίκη χωρίς νομική εκπροσώπηση. “Θέλουμε να ξέρουμε πού βρίσκεται” είπε η Donatella, “και ζητάμε την άμεση απελευθέρωσή του”. Στο Facebook, η Noura αναρωτήθηκε, “πόσες φορές πρέπει να ξανανιώσω τον ίδιο τρόμο, φόβο και ανησυχία για το άγνωστο;”

Στο ίδρυμα της Wikimedia, γιορτάζουμε τη δέσμευση και την προσπάθεια του Bassel για ελεύθερη γνώση και πολιτισμό. Ως μέλος της παγκόσμιας κοινότητας της Wikimedia, ανησυχούμε για την ασφάλειά του και υποστηρίζουμε τις προσπάθειες απελευθέρωσής του.

Περισσότερες πληροφορίες στο freebassel.org, από το Electronic Frontier Foundation, το FreeBasselSafadi στο Facebook, και @freebassel στο twitter. Στα tweets μπορείτε να κάνετε tag #freebassel, και μπορείτε να υπογράψετε μια αίτηση αλληλεγγύης για να δηλώσετε την υποστήριξή σας στο Change.org.

Katherine Maher, Chief Communications Officer
Ed Erhart, Editorial Associate Wikimedia Foundation

Αρχική δημοσίευση στον επίσημο ιστότοπο του Wikimedia Foundation.
Μετάφραση: Χρήστης:Altick

Μεταρρύθμιση στα Πνευματικά Δικαιώματα

Στις 16 Ιουνίου η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψηφίζει μια Έκθεση για τα Πνευματικά Δικαιώματα η οποία μπορεί να φέρει κάποιες καλές, κακές ή απλά ανεπαρκείς αλλαγές σε ζητήματα που ενδιαφέρουν το κίνημα Wikimedia, όπως π.χ. πνευματικά δικαιώματα για έργα από δημόσιες υπηρεσίες, ελευθερία πανοράματος κλπ. Παρακάτω βρίσκονται κάποιες κοινές θέσεις όσων εθελοντών ασχολούνται με την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Wikipedia και το ευρύτερο κίνημα Wikimedia, και τις οποίες ως Wikimedia User Group Greece κοινοποιήσαμε στον Έλληνα ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονο, μέλος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων. Πρόκειται για ζητήματα που μας απασχολούν καθημερινά και στην πράξη, μέσα από την προσπάθεια για ανάρτηση περιεχομένου στο Wikimedia Commons και ιδιαίτερα φωτογραφιών με ελεύθερες άδειες χρήσης, που να μην παραβιάζουν οποιοδήποτε δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας. Θεωρούμε ότι η μεταρρύθμιση των πνευματικών δικαιωμάτων με βάση τις παρακάτω αρχές θα είναι ωφέλιμη όχι μόνο στα κινήματα για την ελεύθερη διάδοση της γνώσης όπως το δικό μας, αλλά ευρύτερα θα είναι ωφέλιμη για κάθε Έλληνα και Ευρωπαίο πολίτη, δίνοντάς του πρόσβαση σε έργα που ανήκουν ή θα έπρεπε να ανήκουν σε όλους, και ασφάλεια όταν κάνει χρήση έργων που θεωρεί αυτονόητα ότι είναι ελεύθερα.

Τα έργα που δημιουργήθηκαν από τους υπαλλήλους της κυβέρνησης, της δημόσιας διοίκησης και των δικαστηρίων, στο πλαίσιο των επίσημων καθηκόντων τους, θα πρέπει να αποτελούν Κοινό Κτήμα (Public Domain).
Να διευκρινιστεί ότι η ψηφιοποίηση δεν χορηγεί νέα χρονική περίοδο προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων για τα έργα που ήταν προηγουμένως Κοινό Κτήμα. Η ψηφιοποίηση ενός έργου κατά κανόνα δεν αποτελεί έκφραση πρωτότυπης διανοητικής διεργασίας αλλά παραγωγή αντιγράφου/αντιτύπου ενός έργου.
Ελευθερία Πανοράματος: Βελτίωση της ασφάλειας δικαίου των καθημερινών δραστηριοτήτων με την προσθήκη μιας εξαίρεσης για την πλήρη ελευθερία πανοράματος σε όλη την Ευρώπη. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις που παραχωρούν “ελευθερία πανοράματος” μόνο για “μη εμπορική χρήση” (NC) είναι νομικά ασυνάρτητες, καθώς “κοινό κτήμα” και “μη εμπορικότητα” είναι αντικρουόμενοι όροι.Διαπιστώνουμε καθημερινά και στην πράξη ότι η απουσία της εξαίρεσης είναι ακατανόητη από τον πολίτη και αντικρούει στα χρηστά ήθη. Πολύ περισσότερο όταν θα πρέπει να εξηγείται ότι με την απόλυτη εφαρμογή του νόμου, δεν επιτρέπεται η δημοσίευση φωτογραφιών ακόμη και από δημόσια έργα, μνημεία, και εθνικά σύμβολα. Σύγχρονα κτίρια (όπως το ΟΑΚΑ) και μνημεία όπως αγάλματα, προτομές και αδριάντες σε δημόσιους χώρους, κατασκευασμένα με δημόσια έξοδα και που απευθύνονται στον πολίτη θα πρέπει να επιτρέπεται να φωτογραφηθούν και να χρησιμοποιηθούν με οποιοδήποτε τρόπο ως κοινό κτήμα. Ακόμη και το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη συμπεριλαμβάνεται μεταξύ έργων σε δημόσια θέα τα οποία χωρίς την ρητή ελευθερία πανοράματος και με απόλυτη εφαρμογή του νόμου βρίσκονται υπό περιορισμό (ο επικεφαλής αρχιτέκτονας πέθανε το 1961. Χωρίς την εξαίρεση θα γίνει κοινό κτήμα το 2032).Η “μη εμπορική χρήση” ωφελεί μόνο μεγάλες διεθνείς επιχειρήσεις που έχουν τους πόρους να αντεπεξέλθουν στις διαδικασίες χορήγησης αδειών για εμπορική χρήση, ενώ μεμονωμένοι καλλιτέχνες και πολίτες δεν μπορούν να ακολουθήσουν αυτό το δρόμο. Στην πράξη, η απουσία εξαίρεσης δεν αποφέρει περισσότερο εισόδημα για τους περισσότερους αρχιτέκτονες ή άλλους εικαστικούς καλλιτέχνες, καθώς ουδείς σκέφτεται ότι μπορεί να χρειάζεται άδεια, αλλά και κανείς αρχιτέκτονας ή γλύπτης δεν διεκδικεί οτιδήποτε από την δημοσίευση φωτογραφιών από τα έργα του. (σημειώνουμε εδώ ότι μιλούμε για δισδιάστατη αποτύπωση (φωτογραφίες ή άλλα) και όχι 3D αντίγραφα.Επίσης, ο ορισμός της “μη εμπορικής” χρήσης είναι αόριστος και επισφαλής στην σύγχρονη εποχή. Είναι συζητήσιμο κατά πόσο αποτελεί ή όχι εμπορική χρήση η δημοσίευση φωτογραφίας ενός έργου που βρίσκεται σε κοινή θέα, μέσα από ένα ιστότοπο με ελεύθερη πρόσβαση για τον αναγνώστη αλλά που φιλοξενεί διαφημίσεις (ακόμη και το απλούστερο blog μπορεί να περιέχει διαφημίσεις που να συνεισφέρουν στην κάλυψη εξόδων).Σύμφωνα με τα παραπάνω θεωρούμε ότι επιβάλλεται η ρητή προσθήκη εξαίρεσης για έργα σε μόνιμη δημόσια θέα.

Περισσότερα

Έκθεση αξιολόγησης των πνευματικών δικαιωμάτων της ΕΕ

WikiΠόλεις χρησιμοποιούν γραμμωτούς κώδικες για να μοιραστούν πληροφορία σε smartphones

Το εγχείρημα WikiΠόλεις σου επιτρέπει να μάθεις περισσότερα για τα τοπικά μνημεία με το σκανάρισμα γραμμωτού κώδικα που σε οδηγεί σε σχετικά λήμματα της Βικιπαίδειας μέσα από το “smartphone” σου. Αυτή η πρωτοβουλία ξεκίνησε στην ιστορική πόλη της Βρετανίας Monmouth το 2011, χρησιμοποιώντας το QRpedia project, ένα διαδικτυακό σύστημα για κινητά που χρησιμοποιεί QR codes για να εμφανίσει λήμματα της Βικιπαίδειας στους χρήστες.

Όταν είδα αυτό το εγχείρημα στο Wikimania το 2012, αμέσως σκέφτηκα ότι είναι ένας εξαίρετος νέος τρόπος για να μοιραστείς τη γνώση! Μετά που επέστρεψα στο σπίτι μου στο Perth, ήρθα σε επαφή με την πόλη του Fremantle αναφορικά με αυτή την ιδέα, κι έτσι καθιερώθηκε το πρώτο εγχείρημα WikiΠόλης στην Αυστραλία:η Freopedia. Το Μάρτιο του 2013, η προσπάθειές μου στην ανάπτυξη αυτού και άλλων εγχειρημάτων του Wikimedia είχε ως αποτέλεσμα να προταθώ ως υποψήφιος για το Western Australian State Heritage Awards. Και αν και δεν κατέληξε στο να κερδίσω αυτό το βραβείο, έδωσε σε μένα και σε έναν άλλον Βικιπαιδιστή μια ευκαιρία να παρακολουθήσω τα βραβεία, όπου μιλήσαμε με μια σειρά από ανθρώπους σχετικά με νέους τρόπους που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη Βικιπαίδεια και το κίνημα της ελεύθερης γνώσης. Ο Πρόεδρος της Toodyay Historical Society με προσκάλεσε να συμμετάσχω σε μια αποστολή να επισκεφτώ δύο εξαιρετικά σημαντικά ιστορικά τοπία στο Avon Valley National Park της Δυτικής Αυστραλίας. Ήταν στη διάρκεια αυτού του οδοιπορικού που συνάντησα τον Πρόεδρο Shire και συζητήσαμε για πρώτη φορά την ιδέα να εφαρμόσουμε την έννοια της WikiΠόλης στην περιοχή τους. Από αυτήν την αρχική συζήτηση, γεννήθηκε το εγχείρημα Toodyaypedia.

Τους επόμενους έξι μήνες, ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε την Toodyaypedia, για να κάνουμε δυνατό τον διαμοιρασμό της γνώσης των ιστορικών μνημείων του Shire of Toodyay. Η πρώτη μας δημόσια εκδήλωση ήταν ένα ενημερωτικό περίπτερο στην 160η Αγροτική Έκθεση του Toodyay τον Οκτώβριο του , 2013 (δείτε τη φωτογραφία). Μετά ακολούθησαν κάποια γενικά εργαστήρια για εκμάθηση επεξεργασίας στη Βικιπαίδεια. Τον Ιανουάριο του 2014, υπογράψαμε συνεργασία μ’ έναν τουριστικό εκδοτικό οίκο του Shire, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε ως πηγή για κάποια από τα λήμματα του εγχειρήματος. Η πρώτη μας συνεισφορά σχετικά με το Toodyay ήταν καταχώρηση “Did You Know” (DYK) σχετικά με κάποιον Michael Cavanagh, τον αρχιτέκτονα που σχεδίασε το Ξενοδοχείο Victoria. Ο συντάκτης που ξεκίνησε το λήμμα είχε προηγουμένως εργαστεί σε κτίρια που σχετίζονταν με το Fremantle και παρατήρησε ότι το ξενοδοχείο ήταν ένα από τα τελευταία έργα που δημιουργήθηκαν από τον αρχιτέκτονα. Δύο μέρες μετά, άλλη μια καταχώρηση DYK πραγματοποιήθηκε για ένα κτίριο κατοικίας που είχε χρησιμοποιηθεί ως η πρώτη τράπεζα του Toodyay. Το μικρόβιο της επεξεργασίας μόλυνε τον νέο συντάκτη, ο οποίος έκτοτε δημιούργησε πολύ περισσότερα λήμματα. Το Σεπτέμβριο του 2014, καταγράψαμε πολλά μοναδικά στοιχεία που είχαν εντοπιστεί αρχικά 100 χρόνια πριν, με αποτέλεσμα ένα DYK που επίσης συνέπεσε με την επανέκδοση του The Bugle Call από τον William Henry Strahan στην εφημερίδα που το είχε δημοσιεύσει για πρώτη φορά.

Η τοπική κοινότητα στο Toodyay αγκάλιασε αυτό το εγχείρημα και αληθινά το έκανε δικό της. Αυτοί ήταν που τοποθέτησαν QR codes στα ιστορικά κτίρια, καθώς απ’άκρη ως άκρη στα δυο της μουσεία. Το επόμενο βήμα του εγχειρήματος είναι ήδη καθοδόν: μια λεπτομερή παρουσίαση της πόλης, που θα επικεντρώνει στους κατοίκους της. Το εγχείρημα Toodyaypedia παρουσιάστηκε πρόσφατα στο WA Weekender, ένα lifestyle τηλεοπτικό πρόγραμμα που προβάλλει “τα καλύτερα της Δυτικής Αυστραλίας”:δείτε το απόσπασμα online, για να καταλάβετε πως λειτουργεί η Toodyaypedia και πως οι άλλοι βλέπουν το εγχείρημα.

Εγχειρήματα WikiΠόλης σαν αυτό μπορεί να έχουν πολλά πλεονεκτήματα:

παρέχουν πολύτιμη πληροφορία στους επισκέπτες της πόλης
βοηθούν στην επέκταση και βελτίωση του περιεχομένου της Βικιπαίδειας
δίνουν στους συμμετέχοντας μια ευκαιρία να έλθουν σε επαφή με νέους ανθρώπους
δίνουν έναν χειροπιαστό στόχο στις προσπάθειες των εθελοντών

Τα εγχειρήματα των WikiΠόλεων δημιουργούν επίσης νέες ευκαιρίες για συνεργασία μεταξύ οργανισμών για να βοηθήσουν τις νέες γενιές να αποκομίσουν μια καλύτερη κατανόηση της δικής τους ιστορίας. Μακροπρόθεσμα, μπορούν να βοηθήσουν τους συμμετέχοντες να απολαύσουν το ταξίδι της ανακάλυψης, τώρα και στο μέλλον.

Το Wikimedia Αυστραλίας είναι έτοιμο να βοηθήσει οποιονδήποτε που θα ήθελε να αναπαράγει την επιτυχία που έχουμε με τις WikiΠόλεις στη Δυτική Αυστραλία: ίσως η δική σου πόλη να είναι η επόμενη!

Gnangarra
Αντιπρόεδρος του Wikimedia Australia
Ιδρυτής της Toodyaypedia & της Freopedia

Το παρόν άρθρο είναι μετάφραση από το wikimedia blog από την Ομάδα Χρηστών Wikimedia Ελλάδος. Το πρωτότυπο (στα αγγλικά) είναι εδώ.

Η πρόκληση του #100wikidays

Σε καλούμε να μπεις στην πρόκληση #100wikidays και να δημιουργήσεις ένα νέο λήμμα στη Βικιπαίδεια κάθε μέρα για 100 ημέρες. Αυτή η νέα πρόκληση ξεκίνησε από την Βικιπαιδίστρια Vassia Atanassova. Η φωτογραφία της Vassia Atanassova, με ελεύθερη άδεια υπό τους όρους της CC BY-SA 3.0.

Πιστεύεις ότι μπορείς να δεσμευτείς να κάνεις κάτι, οτιδήποτε για 100 ημέρες; Η Βικιπαιδίστρια Vassia Atanassova σε προσκαλεί να πάρεις μέρος στην πρόκληση του #100wikidays, και να δεσμευτείς να δημιουργείς ένα νέο λήμμα στη Βικιπαίδεια για κάθε 100 ημέρες.

Ως ενεργή συντάκτρια στη Βουλγαρική Βικιπαίδεια, η Atanassova ξεκίνησε αυτή την πρόκληση νωρίτερα αυτόν το χρόνο, για να εμπλέξει περισσότερους ανθρώπους να συνεισφέρουν πιο πολύ στα εγχειρήματα του Wikimedia. Επινόησε αυτή την ιδέα όταν συναντήθηκε με ένα μεταδοτικό κίνημα γνωστό και ως πρόκληση του #100happydays, όπου οι άνθρωποι δεσμεύονταν να είναι ευτυχισμένοι για 100 συνεχόμενες μέρες (το οποίο προσπάθησε, αλλά απέτυχε να φτάσει, όπως και το 71% αυτής της πρόκλησης/διαγωνισμού).

Ανακαλεί την εποχή όταν συζητούσε την πτώση των ποσοστών συμμετοχής με τους άλλους Βικιπαιδιστές, κάπου εκεί προς τα τέλη τους 2014:

“Μου προέκυψε όταν συμμετείχα πολλές φορές σε συζητήσεις σχετικά με τις ενέργειες που χρειάζονταν να ληφθούν για τη βελτίωση της εμπειρίας του χρήστη και της ατμόσφαιρας, όταν σταδιακά έγινα ένα από τα θύματα της [πτώσης της συμμετοχής των χρηστών]”, μας είπε.

Κι έτσι επινόησε την πρόκληση του #100wikidays, με στόχο να δημιουργεί ένα νέο λήμμα στη Βουλγαρική Βικιπαίδεια, κάθε μέρα για τις επόμενες 100 ημέρες.

Η Atanassova ξεκίνησε για πρώτη φορά να γράφει στη Wikipedia, γύρω στο 2006, λήμματα για μαθηματικές καμπύλες, βιογραφίες μαθηματικών, και άλλων σημαντικών ανθρώπων – ζωγράφων, τραγουδιστών της όπερας, ποιητών, καθώς και ανθρώπων τιμηθέντων με Βραβείο Nobel. Αργότερα άρχισε να γράφει λήμματα και να ανεβάζει φωτογραφίες που είχε τραβήξει, σε ιστορικά μέρη και μουσεία που είχε επισκεφτεί στη Βουλγαρία και στο εξωτερικό.

Σύμφωνα με την ίδια:

“Το #100wikidays δεν είναι ανταγωνισμός ανάμεσα σε συντάκτες, αλλά κάτι ανάμεσα σε σένα και στον εαυτό σου”.

Οι κανόνες είναι ευλόγως αυστηροί: ο συμμετέχων/ουσα θα πρέπει να δημιουργεί ένα λήμμα ανά ημέρα για 100 συνεχόμενες ημέρες, χωρίς να κλέβει ή να επινοεί δικαιολογίες για μέρες που έχει χάσει.

Επομένως, γιατί είναι σημαντικό γι’αυτήν να δεσμευτεί με την πρόκληση #100wikidays ακόμα κι όταν αυτή η ίδια έχει γράψει περισσότερα από 1.000 λήμματα; Η απάντηση γι’αυτή τη Βικιπαιδίστρια είναι μάλλον απλή: της αρέσει να προσφέρει την προσωπική της συνεισφορά στην ολοένα και περισσότερο διογκούμενη παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια. Και ενθουσιάζεται όταν βλέπει ένα προς επέκταση μικρό λήμμα να μετατρέπεται σε ένα πλήρως ανεπτυγμένο άρθρο — ή όταν παίρνει ένα σχόλιο από έναν χρήστη που ωφελήθηκε από τις συνεισφορές της.

Για την Atanassova,“η Βικιπαίδεια έχει μετατραπεί σε μια πραγματική πηγή ευτυχίας”.

Μπείτε κι εσείς στο διαγωνισμό.

Το προφίλ γράφτηκε από τη Yoona Ha, Assistant Storyteller intern, Wikimedia Foundation
Η συνέντευξη έγινε από τον Victor Grigas, Storyteller, Wikimedia Foundation

Το άρθρο είναι μετάφραση εν μέρει από το Wikimedia blog και διανέμεται με άδεια CC-BY 3.0 (εκτός από κάποιες εικόνες).