Ανακοινώθηκαν οι διεθνείς νικητές του Wiki Loves Monuments 2018

Οι κορυφαίες δεκαπέντε εικόνες από το Wiki Loves Monuments περιέχουν έναν θησαυρό της πολιτιστικής κληρονομιάς που μοιραζόμαστε όλοι.

1ο βραβείο. Τζαμί Σεΐχη Λοτφολάχ, Ιράν. Φωτογραφία από Alireza Akhlaghi, CC BY-SA 4.0

Ο Alireza Akhlaghi είχε αρκετό χρόνο στο φημισμένο τζαμί του Σεΐχη Λοτφολάχ για να τραβήξει τη φωτογραφία που ηγείται αυτή την ανάρτηση. Γιατί; Περπάτησε ακριβώς το μεσημέρι, ακριβώς όπως το κτίριο ήταν έτοιμο να κλείσει για δύο ώρες. Ήταν σε θέση να πείσει τους φρουρούς του τζαμιού να τον αφήσουν στο εσωτερικό ούτως ή άλλως, παρόλο που του είπαν ότι θα έπρεπε να τον κλειδώσουν στο εσωτερικό του μέχρι να ξανανοίξει το κτίριο. «Ήμουν εντελώς μόνος μου και τραβώντας φωτογραφίες», έγραψε.

Ένας από τους καρπούς της δουλειάς του ήταν αυτή, ασυνήθιστο, καθώς το κλείσιμο του τζαμιού σήμαινε ότι ένας κόκκινος προβολέας -«που καταστρέφει τα όμορφα χρώματα της οροφής και του βωμού» έγραφε – έκλεισε. Η προσπάθεια του Akhlaghi είχε αποτέλεσμα, καθώς κέρδισε την πρώτη θέση στο φετινό Wiki Loves Monuments.

2ο βραβείο. Πέτρα, Ιορδανία. Φωτογραφία από τον Mustafa Waad Saeed, CC BY-SA 4.0

Ο Mustafa Waad Saeed πήγε στην αρχαία Πέτρα, στην Ιορδανία, για να γιορτάσει τα γενέθλιά του στις αρχές του έτους. Ερασιτέχνης φωτογράφος, ωστόσο κέρδισε τη δεύτερη θέση για αυτή που ένα μέλος της κριτικής επιτροπής ονόμασε μια “μαγική εικόνα” που “περιστρέφεται γύρω από το φως και την πνευματικότητα” και συνδέει την ανθρωπότητα του τόπου με την “διαχρονική πολιτιστική κληρονομιά”.

3ο βραβείο. Διάδρομοι στον Καθεδρικό του Γκλόστερ, Ηνωμένο Βασίλειο. Φωτογραφία από τον Christopher Cherrington, CC BY-SA 4.0.

Ο Christopher Cherrington τραβά φωτογραφίες για πάνω από πέντε δεκαετίες, αλλά πήρε ψηφιακή φωτογραφία μόνο στα τέλη του περασμένου έτους. Πέρασε 75 λεπτά τραβώντας τις 26 μεμονωμένες φωτογραφίες που συνθέτουν αυτή την πανοραμική θέα, συνδυάζοντάς τις μαζί υπολογίζοντας τους αδέσποτους τουρίστες που περιπλανούνταν μέσα και έξω από τα πλάνα.

«Η σύλληψη αυτής της εικόνας δεν ήταν μόνο μια «στιγμή  ευκαιρίας», είπε. “Την σχεδίασα προσεκτικά πριν ακόμη ξεκινήσω από το σπίτι, με στρατηγικές για να ξεπεράσω τις αναμενόμενες προκλήσεις: τουρίστες, δυναμικό φως και ευρεία γωνία λήψης.” Η επένδυση στο χρόνο ανταμείφθηκε με μια τρίτη θέση.


Αυτές είναι οι κορυφαίες τρεις από τις δεκαπέντε νίκες φωτογραφίες από τα φετινά Wiki Loves Monuments , έναν ετήσιο διαγωνισμό φωτογραφίας που αναγνωρίζεται από το βιβλίο Guinness Book of World Records ως ο μεγαλύτερος διαγωνισμός φωτογραφίας παγκοσμίως. Ο διαγωνισμός, τώρα στο έβδομο έτος, επικεντρώνεται σε “μνημεία”, τα οποία οι διοργανωτές ορίζουν ευρέως ως κατασκευές που αναγνωρίζονται από μια τοπική αρχή ως ιδιαίτερης αξίας για την πολιτιστική κληρονομιά.

Η φετινή διοργάνωση είχε μετρήσιμα αποτελέσματα: πάνω από 258.000 φωτογραφίες υποβλήθηκαν από λίγο παραπάνω από 14.000 φωτογράφους. Πολλές από τις φωτογραφίες ήταν ρωσικά θέματα, ακολουθούμενες από ιταλικά, γερμανικά και ουκρανικά.

Οι κορυφαίες εικόνες προήλθαν από την ομοσπονδιακή φύση του διαγωνισμού, καθώς τα Wiki Loves Monuments οργανώνονται κυρίως σε εθνικό επίπεδο από ανθρώπους όπως εσείς. Μέχρι και δέκα νικητές από κάθε εθνικό διαγωνισμό, πενήντα συνολικά, προωθήθηκαν σε διεθνή κριτική επιτροπή, τα αποτελέσματα των οποίων παρατίθενται εδώ. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις νικητήριες φωτογραφίες και τον διαγωνισμό του 2018, επισκεφθείτε το www.wikilovesmonuments.org και το wlm.wikimedia.gr.

Οι υπόλοιποι νικητές ακολουθούν παρακάτω:

4η θέση: Πρώτη φορά συμμετέχοντας στο Wiki Loves Monuments Abdul Momin είπε ότι «θέλω να δείξω στον κόσμο πόσο όμορφη είναι η χώρα μου» και σίγουρα έκανε ακριβώς αυτό με αυτή τη φωτογραφία του ναού Pancha Ratna Govinda στην Puthia του Μπαγκλαντές. Φωτογραφία από τον Abdul Momin, CC BY-SA 4.0.

5η θέση: Ο Shahriar Amin Fahim είναι ένας φοιτητής μηχανικής, το οποίος εμποδίζει το φωτογραφικό χόμπι του, έτσι μας ζήτησε να πούμε σε όλους ότι πρέπει να “ζήσεις τη ζωή σου, να ζήσεις τα όνειρά σου”. Κατέλαβε τόσο την όμορφη αρχιτεκτονική του Εθνικού Τζαμιού Baitul Mukarram και έναν από τους ανθρώπους που το συντηρούν με αυτόν τον τρόπο. Ο Φαχίμ ταξίδεψε πάνω από τριάντα χιλιόμετρα και περίμενε περίπου δύο ώρες για την τέλεια λήψη, η οποία δείχνει ένα khadem -κάποιον που έχει αφιερώσει τη ζωή του για να εξυπηρετεί το τζαμί- να καθαρίζει μια αυλή. “Αυτό που μου αρέσει σ’αυτή την εικόνα είναι η πικρία του”, είπε ένας κριτής, δείχνοντας “την πραγματικότητα της ζωής εκείνων που φροντίζουν το κτίριο σε καθημερινή βάση.” Μια διαφορετική άποψη του τζαμιού ήρθε στην ενδέκατη θέση και ο Fahim επίσης κέρδισε τη δέκατη πέμπτη θέση.

6η θέση: Ο πενταόροφος σε στυλ-παγόδας Nyatapola, ένας ινδουιστικός ναός αφιερωμένος στον Siddhi Lakshmi και τόπος της Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO της πόλης Bhaktapur, επέζησε από δύο σεισμούς τον περασμένο αιώνα. Αυτό επέτρεψε στον Nrik Kiran να τραβήξει αυτή τη φωτογραφία, την οποία ένας κριτής επαίνεσε για “τη σύνδεση της ανθρώπινης πνευματικότητας με ένα κτίριο σχεδιασμένο για να μας ανυψώσει”. Ένας άλλος έγραψε ότι “είναι όμορφη αναπαράσταση της αλληλεπίδρασης της απτής και άυλης κληρονομιάς. Η φωτογραφία είναι όμορφη τόσο ως τεκμηρίωση, όσο και ως αρχιτεκτονική φωτογραφία.” Φωτογραφία από τον Nrik Kiran, CC BY-SA 4.0.

7η θέση: Παρά τα περίτεχνα βιτρό παράθυρα, αυτό το κτίριο είναι ένα πρώην εργοστάσιο στην πόλη Łódź της Πολωνίας. Ένας κριτής έγραψε για αυτή τη φωτογραφία ότι “καταγράφει τη διασύνδεση της βιομηχανικής κληρονομιάς της Ευρώπης με έναν κινητήρα AEG σε ένα όμορφα σχεδιασμένο πολωνικό κτίριο. Είναι το φως και τα λεπτά χρώματα που κάνουν αυτή τη φωτογραφία να αναδεικνύεται.”
Φωτογραφία από τον Marian Naworski, CC BY 3.0.

8η θέση: Αυτή η θλιβερή, συγκλονιστική και καταθλιπτική φωτογραφία έρχεται σε μας από τον Μιχαήλ Προκόροφ, ο οποίος ελπίζει ότι προειδοποιεί για τις απειλές που αντιμετωπίζουν πολλά από τα πολιτιστικά μνημεία στις απομονωμένες βόρειες περιοχές της Ρωσίας. Τραβηγμένη στο Εθνικό Πάρκο Kenozersky, πάνω από 1.000 χιλιόμετρα από το σπίτι του, ο Prokhorov γράφει ότι αυτή η φωτογραφία έκανε “μια βαθιά εντύπωση σε μένα, ένα τόσο μικτό συναίσθημα – ήταν όμορφο και τραγικό ταυτόχρονα. Πολλά μνημεία όπως αυτό είναι σχεδόν άγνωστα.”
Φωτογραφία του Μιχαήλ Προκόροφ, CC BY-SA 4.0.

9η θέση: Ο Mark Toso θέλησε να «αντιπαραβάλει τη διαχρονική και αιώνια ποιότητα της τέχνης που έχει σκαλιστεί στην πέτρα» και περίμενε όλη τη νύχτα για να το κάνει. Υποβλήθηκε αυτή η φωτογραφία του Panel Procession στο Cedar Mesa, Utah, Ηνωμένες Πολιτείες, με την ελπίδα να αυξηθεί η συνειδητοποίηση του σημερινού απειλούμενου καθεστώτος, βρίσκεται έξω από το πρόσφατα συρρικνωμένο Εθνικό Μνημείο Bears Ears.
Φωτογραφία του Mark Toso/Ancient Skys Photography , CC BY-SA 4.0.

10η θέση: Μπορεί να είναι το τέταρτο έτος συμμετοχής του Dragos Pirvulescu στο Wiki Loves Monuments, αλλά τραβάει φωτογραφίες για περίπου τριάντα χρόνια. Η φωτογραφία εδώ, του Ρωμαϊκού Φρουρίου της Ντέβας, ήταν μια εντελώς απρογραμμάτιστη λήψη -οδηγούσε νωρίς το πρωί στην πατρίδα του όταν είδε αυτή την άποψη. Σταμάτησε γρήγορα στην άκρη του δρόμου και έφυγε με αυτό, το οποίο ένας κριτής επαίνεσε ως “ένα θεαματικό ηλιοβασίλεμα/ανατολή που δίνει σε αυτή την εικόνα μια πολύ ζεστή, οπτικά ελκυστική εμφάνιση, και η προοπτική που κοιτάζει κάτω δείχνει πόσο κυριαρχεί το μνημείο που βρίσκεται πάνω από την πόλη.”
Φωτογραφία του Dragos Pirvulescu, CC BY-SA 4.0.

11η θέση: Μια άλλη άποψη για το Εθνικό Τζαμί Baitul Mukarram, το οποίο επίσης παρουσιάστηκε στην πέμπτη θέση, αυτή η φωτογραφία επαινέθηκε από ένα κριτή για την “εξαιρετική του σύνθεση, σε συνδυασμό με έναν αριστοτεχνικό έλεγχο των φώτων και των χρωμάτων. Ιδιαίτερα μου αρέσει η απόφαση του καλλιτέχνη να δείξει την τρέχουσα χρήση του μνημείου που προσθέτει πρόσθετη εκπαιδευτική αξία στην εικόνα.”
Φωτογραφία του Md. Nazmul Hasan Khan, CC BY-SA 4.0.

12η θέση: Αυτή η πανοραμική θέα της Εκκλησίας του Αγίου Φωά παρουσιάζει “κάτι περισσότερο από μια εκκλησία”, έγραψε ένας κριτής. «Μας δίνει την έντονη αίσθηση της τυπικής ατμόσφαιρας ενός ευρωπαϊκού χωριού τις πρώτες πρωινές ώρες, που αντιπροσωπεύεται από έναν μοναχικό περασμένο». Ο φωτογράφος Krzysztof Golik μας είπε ότι η εκκλησία απέχει μόνο επτά χιλιόμετρα από όπου ζει και το ομιχλώδες Κυριακάτικο πρωινό ήταν μια ιδανική ευκαιρία να βγει έξω και να τραβήξει φωτογραφίες με έναν φίλο.
Φωτογραφία του Krzysztof Golik, CC BY-SA 4.0.

13η θέση: Ο Maksym Prysiazhniuk σχεδίασε αυτή την όμορφη συμμετρική φωτογραφία πριν από διακοπές στην Κοπεγχάγη της Δανίας με τη σύζυγό του. (Ήθελαν να ανακαλύψουν αυτό που ονομάζεται «παραμυθένια πόλη» – και πως είναι το hygge!)
Φωτογραφία από τον Maksym Prysiazhniuk, CC BY-SA 4.0.

14η θέση: Η δυτική προβλήτα του Ηνωμένου Βασιλείου είναι καλή για ένα αέρινο θέμα όταν προβληθεί υπό το φως μιας χλωμής ανατολής. Ένας κριτής έγραψε ότι η προβλήτα ανυψώνεται “όπως ο σκελετός ενός ξεχασμένου θαλάσσιου πλάσματος.”
Φωτογραφία από τον Chris Terajet, CC BY-SA 4.0.

15η θέση: Ο Shahriar Amin Fahim σκεφτόταν να τραβήξει αυτή τη διαχρονική φωτογραφία της γέφυρας Hardinge στο Μπαγκλαντές κατά τη διάρκεια ενός σχεδόν έτους – και συνέδεσε τη χειμερινή ομίχλη με τη σύνθεση που ονειρευόταν να τοποθετήσει στον διαγωνισμό για δεύτερη φορά (#5 ). Φωτογραφία του Shahriar Amin Fahim, CC BY-SA 4.0.

Στο κείμενο αυτής της ανάρτησης έχει συμβάλει ο Ed Erhart, Senior Editorial Associate, Communications στο Ίδρυμα Wikimedia.


To Wiki Loves Monuments είναι διεθνής διαγωνισμός φωτογραφίας μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς, που διοργανώνεται από παραρτήματα και ομάδες χρηστών του Wikimedia. Το 2010 οργανώθηκε για πρώτη φορά στην Ολλανδία, και ακολούθησε η πανευρωπαϊκή διοργάνωση του 2011. Το Wiki Love Monuments 2012 διοργανώθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο και έλαβαν μέρος πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, όπως ο Καναδάς, η Χιλή, η Ινδία, ο Παναμάς, η Γκάνα, οι Φιλιππίνες, η Ρωσία, η Νότια Αφρική και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 2016 διοργανώνεται και στην Ελλάδα από το Wikimedia Community User Group Greece.

Συμμετοχή του Wikimedia User Group Greece στο Voxxed Days Thessaloniki 2018

Το Voxxed Days είναι μια διεθνής σειρά συνεδρίων που διοργανώνεται σε πολλές διαφορετικές πόλεις του κόσμου για την κοινότητα του Voxxed αλλά και όχι μόνο.

Φέτος το Voxxed Days Thessaloniki διεξήχθη στις 19-20 Νοεμβρίου στο οποίο παρευρέθηκαν 25+ ομιλητές και το παρακολούθησαν περισσότερα 500 άτομα. Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος το Wikimedia Community User Group Greece ήταν επίσημος υποστηρικτής του συνεδρίου και έδωσε το παρόν με αντιπρόσωπο της κοινότητάς μας και το banner του.

Πέρα από την αντιπροσωπία μας, παρόντες ήταν και δυο ακόμα άτομα που κέρδισαν το εισιτήριο από το 2ο Μαραθώνιο/Διαγωνισμό δημιουργίας και ανάπτυξης λημμάτων στη Βικιπαίδεια για τους υπολογιστές και την τεχνολογία που διοργάνωσε το Wikimedia User Group Greece.

Η θεματολογία του συνεδρίου αφορούσε: Language and Framworks, Software Cracts (wo)manship, Internet of Things, mobile development, κ.α.

Πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές και ελπίζουμε να έχουμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε και του χρόνου.

Αποτίμηση Wiki Loves Earth 2018

Στις 16 Νοεμβρίου 2018 πραγματοποιήθηκε από το Wikimedia Community User Group Greece η εκδήλωση βράβευσης των νικητών του διαγωνισμού Wiki Loves Earth 2018. Ο διαγωνισμός αφορούσε τη φωτογράφηση μνημείων της φύσης και προστατευόμενων τόπους στην Ελλάδα και την επιφόρτωση τους με ελεύθερη άδεια στο αποθετήριο εικόνων Wikimedia Commons. Ο διαγωνισμός διεξήχθη φέτος για τρίτη συνεχόμενη φορά στην Ελλάδα από το Wikimedia Community User Group Greece.

Φέτος, για πρώτη χρονιά, η τελετή βράβευσης του διαγωνισμού έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στο Goethe-Institut Thessaloniki. Στην τελετή παρευρέθηκαν αρκετοί από τους δέκα πρώτους επιτυχόντες του διαγωνισμού, οι εικόνες των οποίων προωθήθηκαν και στο διεθνές σκέλος του διαγωνισμού. Η βραδιά ξεκίνησε με μία παρουσίαση από το Βικιπαιδιστή και μέλος του usergroup Κωνσταντίνο Σταμπουλή, ο οποίος παρουσίασε το Wikimedia Community User Group Greece και την πληθώρα των δράσεών του. Στη συνέχεια ακολούθησε η βράβευση των νικητών. Οι τρεις πρώτοι νικητές έλαβαν δωροκάρτες αξίας €400, €300 και €200 αντίστοιχα. Και οι δέκα νικητές έλαβε αφίσα της φωτογραφίας τους που διακρίθηκε σε μεγάλο μέγεθος καθώς και τιμητικό έπαινο.

Όσοι φωτογράφοι παρευρέθηκαν παρουσίασαν οι ίδιοι τις φωτογραφίες τους, αναφερόμενοι τόσο στο ιστορικό γύρω από τη λήψη της φωτογραφίας όσο και στις τεχνικές που χρησιμοποίησαν. Οι εικόνες των μη παριστάμενων νικητών παρουσιάστηκαν στο κοινό και σε ορισμένες περιπτώσεις αναφέρθηκαν οι συνθήκες λήψης τους με βάση πληροφορίες που είχε ληφθεί από τους φωτογράφους πριν την εκδήλωση.

Στη συνέχεια, ο Κωνσταντίνος Σταμπουλής, όντας ο μοναδικός παρευρισκόμενος από την κριτική επιτροπή, αφού ανέγνωσε τα ονόματα των υπολοίπων μελών, των οποίων ανειλημμένες υποχρεώσεις δεν επέτρεψαν την παρουσία τους στην εκδήλωση, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η κριτική επιτροπή προκειμένου να επιλέξει τις καλύτερες δέκα εικόνες ανάμεσα σε μία πληθώρα φωτογραφιών.

Στην εκδήλωση πραγματοποιήθηκε εμβόλιμα και η βράβευση τριών από τους νικητές του διαγωνισμού Wiki Loves Monuments 2018, o οποίος επίσης διοργανώθηκε και φέτος από το Wikimedia Community User Group Greece. Μιας και οι συγκεκριμένοι νικητές δε θα έχουν τη δυνατότητα να βρεθούν στην τελετή βράβευσης, η οποία θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα σε διαφορετική πόλη, κρίθηκε σκόπιμο να βραβευθούν ενώπιον του κοινού στη συγκεκριμένη εκδήλωση.

Ακολούθησε ένα σύντομο διάλειμμα για μια γρήγορη επίσκεψη στο μπουφέ και στη συνέχεια ακολούθησε ένα σύντομο εργαστήριο σχετικά με το Commons και την επιφόρτωση ελεύθερων πολυμέσων σε αυτό.

Σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης αναρτημένες στο χώρο βρίσκονταν οι βραβευθείσες εικόνες και των δύο διαγωνισμών καθώς και οι περισσότερες φωτογραφίες των παλαιότερων διαγωνισμών. Οι εικόνες παρέμειναν αναρτημένες στο χώρο μέχρι και τις 22 Νοεμβρίου 2018.   

Συμμετοχή στο Μαραθώνιο Λημματογράφησης Ανατολικής Ευρώπης στη Σόφια

Το δεύτερο Σάββατο του Νοέμβρη είχα την εξαιρετική χαρά να εκπροσωπήσω το Wikimedia Community User Group Greece στο Μαραθώνιο Λημματογράφησης Ανατολικής Ευρώπης, που πραγματοποιήθηκε στη Σόφια. Αποτέλεσα τον έναν από τους τρεις εκπροσώπους της ομάδας μας με τους άλλους δύο να είναι ο χρήστη Ggia και ο Μάριος Μαγιολαδίτης. Ο τελευταίος μάλιστα είχε την τύχη να μείνει 6 ημέρες στη Σόφια συμμετέχοντας σε περισσότερες εκδηλώσεις στις οποίες αναφέρεται στο κείμενο του που έχει ήδη δημοσιευθεί παρακάτω. Εγώ θα εστιάσω στο κομμάτι του μαραθωνίου λημματογράφησης, το οποίο αποτέλεσε και το κύριο κομμάτι της συμμετοχής μου.

Όντας λοιπόν ο «άτυχος» της παρέας έφτασα στη Σόφια αργά το απόγευμα της Παρασκευής 9 Νοεμβρίου. Από το αεροδρόμιο με παρέλαβε η φίλη Βικιπαιδίστρια Βάσια Ατανάσσοβα, την οποία και ευχαριστώ πολύ για τη διευκόλυνση, κάτι που έκανε όπως έμαθα οικειοθελώς όλη σχεδόν την εβδομάδα για πολλούς επισκέπτες. Κατευθυνθήκαμε στο εστιατόριο στο οποίο είχαν καταφτάσει οι υπόλοιποι συμμετέχοντες μετά από μια ξενάγηση την οποία είχαν μόλις κάνει στη Σόφια και την οποία δυστυχώς έχασα. Εκεί είχα και την πρώτη γνωριμία με τους υπόλοιπους. Συνάντησα βέβαια και αρκετά γνώριμα πρόσωπα από προηγούμενες διεθνείς διοργανώσεις στις οποίες έχω παρευρεθεί. Να αναφέρω εδώ ότι εκτός από τους οικοδεσπότες Βούλγαρους παρευρέθηκαν Βικιπαιδιστές από τη Γερμανία, την πγδΜ, τη Ρουμανία, τη Σερβία, την Ουκρανία και φυσικά την Ελλάδα. Μετά το φαγητό και την πρώτη γνωριμία ακολούθησε επιστροφή στο ξενοδοχείο και ξεκούραση.

Το πρωί του Σαββάτου 10 Νοεμβρίου, μετά από ένα γερό πρωινό στο ξενοδοχείο, ξεκινήσαμε για το Ινστιτούτο Γκαίτε, το οποίο απείχε μόλις 10 λεπτά με τα πόδια. Μετά την εγγραφή μας ακολούθησε η έναρξη των εκδηλώσεων με σύντομες ομιλίες της υπεύθυνης Βιβλιοθήκης και Υπηρεσιών Πληροφόρησης του Γκαίτε της Σόφιας, Σαμίρα Ζάxρα και της Βάσια Ατανάσσοβα από τα βουλγαρικά εγχειρήματα Wikimedia. Στη συνέχεια χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, σε αρχάριους (newbies) και έμπειροι Βικιπαιδιστές. Οι πρώτοι παρακολούθησαν μία εισαγωγή στη Βικιπαίδεια από τους Βούλγαρους Βικιπαιδιστές Βάσια Ατανάσσοβα και τον Τζάστιν Τομς. Οι έμπειροι της παρέας παρακολουθήσαμε παρουσίαση για τα Wikidata από τον Μάτι Μπλουμ από τη Γερμανική Wikimedia. Ακολούθησε διάλειμμα για καφέ. Αξίζει να αναφέρω ότι στα διαλείμματα για καφέ πέρα από τα κεράσματα που είχε προετοιμάσει το Ινστιτούτο, κάθε ομάδα Βικιπαίδιστών είχε φέρει κεράσματα και δωράκια από τη χώρα του. Περίοπτη θέση ανάμεσα σε αυτά είχαν βέβαια και τα γλυκά και οι καρτ-ποσταλ που είχαμε φέρει από την Ελλάδα.

Το πρόγραμμα συνεχίστηκε με την ίδια σύνθεση των δύο ομάδων αλλά διαφορετικές παρουσιάσεις. Ο Μάτι ανέλαβε τους newbies με σκοπό να τους μυήσει στα Wikidata. Στη δικιά μας αίθουσα η Σαμίρα μας μίλησε για το Erbstuecke, ένα ψηφιακό εγχείρημα του Ινστιτούτου Γκαίτε, με αφορμή το Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2018. Στη συνέχεια η Βάσια παρουσίασε το πρόγραμμα επιμόρφωσης βιβλιοθηκάριων σχετικά με τη Βικιπαίδεια, που πραγματοποίησε το τρέχον έτος.

Μετά το γεύμα ακολούθησε το κυρίως κομμάτι της ημέρας, ο μαραθώνιος λημματογράφησης, ο οποίος είχε ως θέμα φυσικά την ευρωπαϊκή κληρονομιά. Οι Βούλγαροι Βικιπαιδιστές ανέλαβαν την ενίσχυση των αρχάριων, ενώ οι υπόλοιποι χωριστά οι ανά ομάδες ξεκινήσαμε τη συγγραφή. Υπήρχε ένας κατάλογος λημμάτων ο οποίος ωστόσο δεν ήταν περιοριστικός. Οι τρεις Έλληνες της παρέας επιλέξαμε να καθίσουμε μαζί, ο καθένας ωστόσο ασχολήθηκε με ξεχωριστά λήμματα. Γράψαμε τέσσερα. Η όλη διαδικασία της συγγραφής ήταν ιδιαίτερη καθώς από τη μία μπορούσες να ρωτήσεις τους συμπατριώτες σου δίπλα σου για τη μετάφραση μιας λέξης τη γλώσσας σου, ενώ από την άλλη είχες τη δυνατότητα να ρωτήσεις χρήστες από άλλες χώρες, βοήθεια για την προφορά λέξεων ή και άλλα θέματα σχετικά με το λήμμα σου, καθώς κατά βάση οι συμμετέχοντες κάθε χώρας έγραφαν στη γλώσσα τους λήμματα που αφορούσαν τις υπόλοιπες. Όλο αυτό ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και διαδραστικό και πραγματικά σε έκανε να ξεφύγεις από τα κλασικά μοτίβα συγγραφής ενός λήμματος, όπου κάθεσαι μόνος σου απέναντι από έναν υπολογιστή.

Εξαιρετικά ενδιαφέρον επίσης ήταν και κάτι που επισήμανε ο Μάριος και το ανέφερε και στις παρουσιάσεις που έγιναν αργότερα. Ανάμεσα στα λήμματα που δημιουργήσαμε δύο αφορούσαν εθνικές βιβλιοθήκες. Εντοπίσαμε ωστόσο ότι δεν υπήρχε ανάλογη κατηγορία στην Ελληνική Βικιπαίδεια. Δημιουργήσαμε την κατηγορία και προσθέσαμε σε αυτή και ήδη υπάρχοντα λήμματα στα πλαίσια ενός αυθόρμητου δημιουργικού παιχνιδιού.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον γεγονός, το οποίο ανέφερα εγώ στις παρουσιάσεις, ήταν η δημιουργία ενός λήμματος από την Ελλάδα. Ο χρήστης Nikosgranturismogt, βλέποντας τις συνεισφορές μας κατά τη διάρκεια του μαραθωνίου συμμετείχε και εκείνος συμβολικά με ένα λήμμα.

Μετά από ένα ωριαίο διάλειμμα ακολούθησε η παρουσίαση των λημμάτων που γράφτηκαν, συνολικά πάνω από 30. Αξιοσημείωτο ότι Ρουμάνοι συμμετέχοντες βράβευσαν το καλύτερο λήμμα που είχα γραφτεί στη γλώσσα τους, χαρίζοντας στην Ουκρανή νικήτρια ένα μπλουζάκι του user group τους. Όσον αφορά τη βουλγαρική γλώσσα, οι αρχάριοι τα κατάφεραν μία χαρά. Εκτός των άλλων μάλιστα, χρησιμοποιώντας τις βιβλιογραφικές πηγές που είχαν τεθεί στη διάθεση τους κατόρθωσαν να δημιουργήσουν δύο νέα λήμματα βουλγάρικου ενδιαφέροντος τα οποία δεν υπάρχουν σε καμία άλλη έκδοση της Βικιπαίδειας. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απονομή πιστοποιητικών συμμετοχής από το Ινστιτούτο. Μετά το δείπνο ακολούθησε πάρτι με προσκεκλημένο dj, δίνοντας στους προσκεκλημένους την ευκαιρία να διασκεδάσουν μετά από μία γεμάτη και δημιουργική ημέρα.

Έμεινα ιδιαίτερα ευχαριστημένος από τη συμμετοχή μου στο μαραθώνιο. Η διοργάνωση του από το Ινστιτούτο Γκαίτε ήταν άψογη. Είχα επίσης την ευκαιρία να ξαναδώ φίλους από τις προηγούμενες συναντήσεις, δημιουργήσω λήμματα μέσα σε ένα ιδιαίτερο αλλά υπέροχο περιβάλλον και να αντιληφθώ για μία ακόμη φορά ότι όλα αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.

MARKELLOS
Wikimedia Community User Group Greece